Land Rover Freelander 2.2 TD4_e SE

7 juni 2009

 

Labelkoorts

Groene labels zijn tegenwoordig helemaal hip. Waren het in het begin vooral compacte stadsauto’s die voldeden aan de normen, tegenwoordig zijn er zelfs terreinwagens en SUV’s die in aanmerking komen voor een groen milieulabel. Ieder merk heeft daar natuurlijk haar eigen manier voor om dit te bereiken, waarbij het toepassen van alleen voor- of achterwielaandrijving de meest gebruikelijke is. Voor het merk Landrover is dit toch een ander verhaal. Het merk heeft al sinds jaar en dag een naam hoog te houden als producent en ontwikkelaar van de beste vierwiel aangedreven terreinwagens. Dan kun je het als merk niet permitteren om met een terreinonwaardige voorwielaangedreven variant te komen. Toch komt Land Rovers kleinste, of eigenlijk minst grote, model sinds kort ook in aanmerking voor een groen C-label. Dit is te danken aan het steeds vaker toegepaste start-stop systeem. Werpt de labelkoorts zijn vruchten af?

Land Rover Freelander

 

De minst grote

Het mag dan wel Land Rovers kleinste model zijn, in absolute zin is de Freelander II zeker geen kleintje. Zowel in de hoogte, als de lengte en de breedte is het een forse auto. Maar als we naar de afmetingen van zijn voorganger, de Freelander I kijken, is het verschil te verwaarlozen. Terwijl je dit puur op gevoel niet zou zeggen. Hij is alleen elf centimeter breder geworden, dat merk je dan vooral met het zoeken naar een geschikt parkeervak. Was de eerste serie Freelanders nogal afgerond en vrouwelijk vormgegeven, de nieuwe is juist extra hoekig en stoer. Hij past na zijn modelwisseling goed in het modellengamma van het avontuurlijke merk. Bij introductie van het huidige model deed hij de Freelander snel vergeten. Toch was het geen toeval dat Landrover bij introductie van de eerste generatie Freelander juist dat model mee liet rijden in de Camel Trophy. Dit was meer het bewijs dat Land Rover niet alleen kundig is in het bouwen van hele grote terreinauto’s, maar de techniek ook kon toepassen onder een kleinere koets.

Land Rover Freelander

Door de extra bodykit die op onze testuitvoering is gemonteerd, oogt de Freelander nog robuuster dan een standaard uitvoering. De dorpels zijn net wat dikker, en mooi in kleur meegespoten. De voor- en achterbumper lopen net wat verder door richting de grond, waardoor de Freelander lager bij de grond lijkt te liggen. De bumpers geven alleen een groot nadeel wanneer je het terrein in gaat, want de helling aanrijdhoek wordt er aanzienlijk door verminderd. Het mooie van deze bodykit is, dat het zowel als fabrieksoptie, als ook als accessoire besteld kan worden. Dat maakt het voor de zakelijke rijder nog aantrekkelijker, om het buiten de bijtelling achteraf te laten monteren. Het is alleen jammer dat het uitlaatsierstuk dat bij dit pakket wordt geleverd niet mooi om de uitlaat sluit. Je ziet de pijp halverwege het sierstuk naar beneden buigen. Het straalt een beetje ‘ik wil wel, maar ik kan niet’ uit.

Land Rover Freelander

 

Hoekig ruimtewonder

Je schuift als het ware het interieur van de Freelander in. De instap is zo ruim en hoog, dat het ook voor oudere mensen een ideale auto is. Het dashboard doet denken aan dat van de Range Rover Sport en de Discovery III. De layout van de knoppen en het materiaalgebruik is van gelijk niveau. Het is een erg grote verbetering ten opzichte van de vorige generatie, want die zag er wel erg plastic uit. Niet dat het dashboard van de II perfect afgewerkt is, of erg verfijnde toetsen heeft, maar het neigt wel meer naar het premiumniveau, dan we voorheen van de baby Land Rover gewent waren. Net als het uiterlijk zien we ook in het interieur veel hoeken die het dashboard een robuuste uitstraling geven. Je krijgt een beetje een tankgevoel, zoals we dat ook in de Sport en de Discovery hebben. Dit komt vooral door het hoge dashboard en de motorkap waar je vanuit het interieur perfect overheen kunt kijken.

Land Rover Freelander

Het centraal geplaatst navigatiesysteem kennen we uit de grotere modellen, en werkt prettig. Je moet wel lange armen hebben als je het systeem vanaf je normale zitpositie wil instellen via het aanraakscherm. Onder de routebegeleider vinden we een hele knoppenwinkel, een opvallende knop in deze terreinwagen is de ‘eco’ knop. Hiermee kan het start en stop systeem in- of uitgeschakeld worden. Voor de versnellingspook vinden we nog een opvallende knop, de knop doet ons denken aan die van het iDrive van BMW. Maar dit keer dient het niet voor de navigatie, maar voor de verschillende standen van het vierwielaandrijvingsysteem. Door aan deze knop te draaien kun je aangeven op welke ondergrond je op dat moment rijdt. Zo heb je bijvoorbeeld een stand voor een modderpad, een besneeuwde ondergrond of rotsen. En met het optionele panoramadak met schuif en kantelstand word je met terreinrijden in de bossen nog meer bij de rit en de natuur betrokken.

Land Rover Freelander

De met leder en alcantara beklede stoelen zien er chique, maar wel wat vlak uit. Maar eenmaal plaatsgenomen, vinden we al snel een prettige zitpositie. Helaas missen we wel de mooie en vooral prettige middenarmsteun die normaliter aan de leuning geplaatst is. Deze steun zorgt voor een erg prettige positie van je rechterarm. Vanaf de HSE uitvoering zit de steun er standaard op, en wij hadden voor de testperiode een SE-uitvoering tot onze beschikking. Door de breedte van de Freelander krijgen we een ruimtelijk gevoel. En dat blijkt niet alleen een gevoel, want aan ruimte kom je ook daadwerkelijk niets te kort. De beenruimte achterin is riant te noemen. De kofferruimte is met 405 liter gemiddeld van formaat, en praktisch indeelbaar door de grote rechte vlakken.

Land Rover Freelander

 

Voordeel in de stad

Terreinwagens hebben de naam lomp, log en oncomfortabel op de weg te liggen. Ondanks dat de Freelander wel de capaciteiten heeft om de verharde wegen te verlaten, doet de brochure ons anders vermoeden. De Freelander moet een mooie balans van comfort en dynamiek hebben. Daar zijn wij natuurlijk erg nieuwsgierig naar, want het is toch lastiger om de Freelander in een bepaalde klasse te plaatsen. In de eerste instantie zullen we snel zeggen dat hij tussen de GLK, XC60 en X3 thuishoort, maar de Amerikaanse Jeep Cherokee is ook nog in beeld. Die laatste hebben we enige tijd geleden gereden, en de Mercedes en de Volvo vrij recent. Nu moeten we zeggen dat de Cherokee echt op de Amerikaanse mark is afgestemd, en verre van dynamisch rijdt. Maar toch heeft de Jeep de looks, de naam en de terreineigenschappen. Maar als we naar de luxe en de afwerking kijken, staat de Freelander toch echt op een hoger niveau. Wat ons betreft valt de Freelander dus echt in de klasse van de premium SUV’s, maar dan met de terreineigenschappen die een dergelijke auto ook daadwerkelijk hoort te hebben. Het is dan ook wel zo eerlijk om de rijeigenschappen op de verharde wegen te vergelijken met de Duitse en Zweedse concurrentie.

Land Rover Freelander

Via een gleuf steken we de afstandsbediening in het dashboard, en drukken op de startknop die boven de gleuf geplaatst is. De 2.2 turbodieselmotor met een vermogen van 160 paardenkrachten loopt mooi rustig op de achtergrond. Het geluid is niet nadrukkelijk aanwezig, maar als we het dakraam openen horen we de motor er wel aardig op los ratelen. Dit blok kennen we uit verschillende Ford’s, en daar heeft deze krachtbron ook niet echt de reputatie de meest stille in zijn soort te zijn. Gelukkig hebben de ingenieurs van Land Rover goed werk verricht met het aanbrengen van de isolatie, waardoor we ons absoluut niet aan het dieselgeluid kunnen storen.

Land Rover Freelander

Om het groene milieulabel te kunnen halen, is de Freelander TD4_e niet leverbaar met een automaat, maar met een handgeschakelde zesversnellingsbak. Al snel merken we dat deze bak zich soepel en erg direct in de versnellingen laat leggen. Doordat het koppel lekker vroeg vrijkomt, kun je lekker snel doorschakelen wat natuurlijk resulteert in een gunstiger verbruik. Met een testperiode waarin we veel snelwegkilometers hebben afgelegd, is een verbruik van 1 op 13.5 absoluut geen slechte score. Zeker als we ons bedenken dat alle vier de wielen permanent aangedreven zijn. Dit heeft ook zijn voordelen bij het wegrijden op nat wegdek, wielspin zul je namelijk nooit hebben. Inhaalacties verlopen vlot en veilig, je hebt niet snel het idee echt wat te kort te komen. Natuurlijk is er ook een soevereine zescilinder benzine leverbaar, maar dan moet je wel op een heel ander verbruik rekenen. We vragen ons alleen af in hoeverre het start stop systeem aan dit gunstige verbruik bijdraagt. Het werkt namelijk alleen als je stil staat, de versnellingspook in zijn vrij staat en de koppeling niet ingetrapt is. Deze situaties kom je alleen tegen in druk stadsverkeer, of als je bijvoorbeeld voor een brug of drukke file moet wachten. Wij hebben er in de testperiode maar weinig gebruik van kunnen maken. We zijn dan ook van mening dat hij zijn verbruik te danken heeft aan de koppelrijke motor en de handgeschakelde versnellingsbak. Voor degene die in de praktijk veel in het stadsverkeer rijden valt er, als je veel moet wachten, nog een extra voordeeltje uit te halen.

Land Rover Freelander

Door de prettig directe en redelijk zware besturing van de Freelander ben je al snel geneigd om wat harder door bochten te gaan. De Freelander deelt veel onderstelcomponenten met de Volvo XC60, maar die vonden we tijdens de testperiode wat aan de stugge kant. Deze Freelander heeft een betere balans, zeker omdat hij in bochten vrij vlak blijft en oneffenheden in het wegdek niet te hard doorgeeft. De Volvo blijft weliswaar nog vlakker in bochten, maar je levert daardoor ook een stukje comfort in. Drempels zijn wanneer je met de Freelander op pad bent geen obstakel meer, maar eerder een kleine hindernis waar je bijna ongemerkt overheen zoeft.

 

Een mooi weerwoord

Als we naar het totaalplaatje kijken, is de Freelander een prettige reispartner, die niet alleen op de weg, maar ook in het terrein niet teleur stelt. Zeker als we het vergelijken met de vorige generatie, is dit een totaal andere auto. Er mag dan wel dezelfde naam aan hangen, en er mogen wel wat designovereenkomsten zijn, meer dan dat is het niet. In vergelijking met de moordende concurrentie op dit moment, vinden we dat de Freelander op het interieur wel wat punten laat liggen. Dit had zeker voor dit geld wat moderner mogen ogen en de middenconsole had wat minder plastic over mogen komen. Maar de uitstraling van het exterieur is daarentegen weer ijzersterk. Met zijn lekkere besturing en comfortabel weggedrag wordt het totaalplaatje erg aantrekkelijk, zeker als we nu ook naar het groene milieulabel met het bijbehorende relatief bescheiden verbruik kijken. We vragen ons alleen wel af in hoeverre het start stop systeem hier aan bijdraagt, daar heb je pas echt profijt van wanneer je veel in druk stadsverkeer rijdt. En dat is nou juist de plek waar veel mensen over de ‘vervuilende’ SUV’s spreken. Vanaf nu heb je dus een mooi weerwoord om die uitspraken tegen te spreken.

Land Rover Freelander

 

Auteur: Gregory Weller

Fotograaf: Irwin Roks

 

 

Deze test is mede mogelijk gemaakt door:

Land Rover Nederland
http://www.landrover.nl
Beesd

 

Motor en techniek:

2179 cm3 - 4 in lijn
118 kW (160 pk) bij 4000 tpm
400 Nm bij 2000 tpm
Diesel
Alle wielen
6 v, handgeschakeld

 

Maten en gewichten:

1790 kg
405-1670 l

 

Prestaties:

181 km/u
11,7 s

 

Verbruik:

8,5 l/100km
5,7 l/100km
6,7 l/100km
179 g/km

 

Prijzen:

€ 50.900
€ 63.750

 

 

Energielabel