Lancia Delta 1.8 Di TurboJet Sporttronic Oro

20 augustus 2009

 

What’s in a name?

Dat een naam soms bepalend kan zijn voor het imago van een auto, bewijst de Lancia Delta. Bij het horen van de vierde letter van het Griekse alfabet, in de context van een Italiaanse hatchback, denkt men direct aan de roemruchte rallykannonen uit de jaren ’80. De associatie ‘sportief’ is daarom niet uit de lucht gegrepen, maar om de huidige Delta een eerlijke kans te geven zul je hem toch anders moeten benaderen. Hoewel de nieuwe 200pk sterke turbomotor als muziek in de oren mag klinken, wordt met de onmogelijkheid van de combinatie met een handgeschakelde transmissie al duidelijk gemaakt hoe je deze Delta eigenlijk moet zien: als de opvolger van de Lybra.

Lancia Delta Turbo

 

Stijlvol en chique

De Lybra zegt u? Nooit van gehoord, of zelfs nooit mee gereden zeker? Het toeval wilde dat een familielid van mij enige tijd een Lybra SW in zijn bezit heeft gehad, waar ik enkele keren een blokje mee om mocht. Een auto die geheel in lijn is met waar het merk Lancia werkelijk voor staat. Stijlvolle, chique en comfortabele auto’s met een hoog onderscheidend gehalte. De Lybra was dan ook een auto voor mensen die echt wat anders wilden, iets unieks. Het interieur van de Lybra werd destijds als een van de mooiste in zijn klasse gezien. De alcantara bekleding die ook al jaren geleverd wordt in diverse Lancia’s zet de chique lijn binnenin voort. Waar de meeste autofabrikanten ongrijpbare en clichématige begrippen als stijlvol en chique te pas en te onpas kwalificeren voor hun producten, bij de Lancia Delta doet het recht aan de auto. Zonder te overdrijven.

Lancia Delta Turbo

Wie wel eens in Italië is geweest, weet waar ik het over heb als ik zeg dat de Delta’s je daar als Golfjes en Astra’s om de oren vliegen. In het thuisland aan de Middellandse Zee worden zelfs meer Lancia’s dan Alfa Romeo’s verkocht en dat is veelzeggend. In de rest van Europa is Lancia namelijk een klein nichemerk, waardoor de huidige Delta voor de meeste mensen een exclusieve verschijning blijft. Voor de drukke terrasjes van de fotolocatie trekt de auto dan ook de nodige aandacht. “Wat een mooie auto?”, “Wat is het?”, “Is hij van jou?” en tenslotte “Wat kost hij?” Opvallend is dat de auto vooral onder de dames goed in de smaak valt. Natuurlijk worden alle vragen naar eer en geweten beantwoord. De betrekkelijk bereikbare vanafprijs van net geen 24 mille fronst de wenkbrauwen, de Delta ziet er namelijk duurder uit dan hij daadwerkelijk is.

Lancia Delta Turbo

Toch ontstaat er ook wel eens verwarring. Meer dan eens dacht men een Skoda te zien, wat meer een compliment is aan het adres van de Tsjechen dan voor de Italianen. Ook lazen meerdere mensen in de sierlijk geschreven type aanduiding ‘>elta’ de naam Jetta, wat een Volkswagen is. In die gevallen is het zaak om als (in mijn geval gelegenheids-)berijder bij te springen en mensen duidelijk in te wrijven dat dit toch echt een Lancia Delta is en geen Skoda Jetta. De gedachte alleen al…

De Delta is een auto met présence. Zijn lijnenspel fascineert en je kunt zeggen van de LED verlichting wat je wilt, het geeft hem wel een duidelijk smoelwerk. Van een afstandje oogt de auto aardig compact en zou je er de lijnen van een sportieve hatchback in kunnen herkennen. Eenmaal dichterbij zie je dat de koets toch tamelijk hoog is en dat zelfs met zijn 18 inch wielen er nog redelijk veel ruimte in de wielkasten over is om soepel in te kunnen veren. Een subtiele verlaging zou hem uit esthetisch oogpunt best goed kunnen doen. Het koetswerk verveelt in elk geval nooit om naar te kijken, zo merken ook de mensen op het terras op. Het ontwerp kent genoeg speelse lijnen, sierlijke penseelstreken en terugkerende stijlelementen. De Delta overklast zijn concurrenten als het gaat om vormgeving. Hij is het champagneglas van de middenklasse, die de rest degradeert tot plastic bierglazen en kartonnen colabekertjes.

Lancia Delta Turbo

 

Fraaie binnenkomst

Natuurlijk schept een uiterlijk als dat van de Delta verwachtingen voor het interieur en gelukkig worden we niet teleurgesteld. Bij het opentrekken van het portier wacht ons een fraaie binnenkomst, hoewel het vele zwart wel een beetje kil aan doet. De aluminium delen, vrolijken samen met enkele chromen randjes en de contrasterende witte stiksels de boel nog enigszins op. De met zwart leder en alcantara bekleedde stoelen zien er uitnodigend uit en blijken gelukkig ook fatsoenlijk te zitten. Hoewel je er meer op dan in zit, houdt de naar achter hellende zitting je toch goed op je plaats. Iets meer zijdelingse steun was wel wenselijk geweest.

Lancia Delta Turbo

Vanuit de bestuurdersplaats kijk je uit over een licht naar je toegedraaid dashboard, waar de kenner op de foto’s duidelijk de vormgeving van het complete Fiat Bravo-dashboard in zou kunnen herkennen. Toch viel het in werkelijkheid allemaal reuze mee, waarschijnlijk zou de potentiële Delta-koper het zelfs niet eens zien. Hoewel de vormen en indeling grotendeels overeenkomen, is het complete dashboard door middel van ander materiaalgebruik, zoals het opgelegde aluminium op de middendelen en het leder over de gehele breedte, in een compleet ander jasje gestoken. Een chique colbertje mag je wel zeggen, als je kijkt naar de diverse verchroomde knopjes en de telleromranding. Wel hadden de alu-look delen wat hoogwaardiger aan moeten voelen, want bij aanraking blijkt het toch duidelijk goedkoop plastic te zijn.

De aanraking met het vele alcantara en in wit gestikte zwart lederen bekleding maakt echter alles goed en ook het stuurwiel is mede door zijn uitsparingen voor je duimen prettig om in handen te hebben. De afleesbaarheid van de tellers kon wel wat beter, mede door priegelige streepjes en de Frans/Itialaanse schaalverdeling met 90/110/130 in plaats van 80/100/120. Gelukkig wijken ze qua vormgeving wel duidelijk af van de Bravo, met de naalden in ruststand mooi naar beneden wijzend en een toerenteller die drie kwart rondgaat. Een beetje zoals in hedendaagse Alfa Romeo’s. Helaas kent de Delta ook nog een universeel nadeel van wel meer moderne auto’s, en dat betreft de zichtbelemmerend dikke A-stijlen.

Lancia Delta Turbo

Dat de Delta toch bovengemiddeld grote buitenmaten heeft, daar profiteer je vooral achterin van. De beenruimte is daar meer dan voldoende, alleen de hoofdruimte kon door het smal naar boven toe lopende dak nog iets beter. Ook de kofferruimte is fors te noemen, want met 465 liter is die bijna sedanwaardig. Door de vijfde deur is de toegankelijkheid uitstekend en zul je bij het inladen alleen rekening te hoeven houden met een wat hogere tildrempel. Verder is de Delta voorzien van voldoende bergruimte in het interieur, met als opvallend item het gekoelde flesvak onder de middenarmsteun, die overigens wel een wat hogere leuning had mogen zijn. De automaatrijder moet zijn rechterarm toch wel ergens goed kwijt kunnen, niet waar? Overigens zal de bijrijder, uitkijkend over het verwarrende ‘Jetta’ typeplaatje voor zijn neus, in snelle bochten tevergeefs naar een handgreep aan het plafond zoeken - gek genoeg ontbreekt die.

Lancia Delta Turbo

 

Goedmoedige sprinter

Aan het begin van dit artikel zeiden we al dat deze Delta een andere benadering vraagt, dan de verwachtingen die je op basis van zijn roemruchte naam zou kunnen hebben. Ga je de auto langs de meetlat van sportiviteit leggen, dan kom je bedrogen uit. Ja, de 200pk sterke turbomotor maakt deze Lancia meer dan vlot, maar de algehele rijindruk is toch erg goedmoedig en weinig uitdagend of sportief. De Delta is net als zijn voorganger, de Lybra, vooral een prettige en comfortabele reisauto. Dat zie je duidelijk terug in de afstemming van het onderstel, die vooral door de wat soepelere vering in combinatie met een niet al te stugge demping veel rust in de koets brengt. In bochten komt de Delta door het overhellen enigszins week over, maar over oneffenheden in het wegdek gaat hij prachtig vloeiend heen. Daarbij deint hij niet overdreven na, maar geeft hij ook niet te veel door. De besturing is aan de lichte kant en hoewel hij nog redelijk direct instuurt, bewegen niet alleen de voorwielen maar duikt direct de hele koets mee een bocht in.

Lancia Delta Turbo

De nieuwe turbomotor is in dat opzicht nog het meest sportieve aspect wat deze Delta te bieden heeft. De 1.4 T-Jet is al een erg mooie motor, maar deze nieuwe ‘1.8 Di’, waarbij de D niet voor Diesel maar Directe brandstofinspuiting staat, spant de kroon van het gamma. Hij zal overigens ook beschikbaar komen in diverse modellen van Alfa Romeo, waar we nu al reikhalzend naar uit kijken. Waar de 1.4 T-Jet vooral onderin een sterk beestje is, daar is de 1.8 over de gehele linie een stuk krachtiger. Met 200pk op een gewicht van 1405kg zou hij de Delta in 7,4 seconden naar de honderd moeten sleuren. Onze snelste poging strandde op een tijd van 8,1 seconden, maar ook dat stelt zeker tevreden. In de praktijk moet hij het vooral van zijn hoge koppel hebben, die maximaal 320 Newtonmeters bedraagt al bij 2000tpm. De turbodrukmeter die naar wens in beeld kan worden gebracht op de multifunctionele display tussen de tellers, laat duidelijk zien dat je al vroeg een maximale boost hebt. Een tussensprint van 50 naar 80 in 2,4 seconden is rap en van 80 naar 120 in 4,8 tellen zelfs redelijk snel te noemen.

Hoewel de fabrieksopgave een gecombineerd verbruik belooft van 1 op 12,8, komen wij als testverbruik maar met moeite gunstiger uit dan 1 op 9. Natuurlijk heeft een te zware voet, verleid door die constante turboduw, hier voor een deel mee te maken. Maar zelfs wanneer je er als bestuurder echt op het zuinige rijden toelegt, kom je niet verder dan 1 op 12. Het verbruik valt dus enigszins tegen, desalniettemin profiteert deze Delta met 200pk wel van een groen C-label.

Lancia Delta Turbo

Tot onze grote spijt levert Lancia de 1.8 Di alleen in combinatie met een zestraps automaat, terwijl wij toch het liefste zélf het potentieel van de motor optimaal zouden benutten. Toch doet deze automaat dat ook zeker niet slecht. Bij rustig optrekken of halfgasgevend reageert hij het best en maakt hij goed gebruik van het hoge koppel onderin. De bak schakelt onmerkbaar vloeiend over en terug en laat het toerental ook rustig beneden de 1500tpm komen. Ga je echter harder gas geven of zelfs voluit, dan zijn de schakelmomenten duidelijker voelbaar en wordt de bak een beetje nerveus. Bij flink doortrekken laat de motor een rauwe grom horen, niet echt een fraai geluid wat past bij deze verder erg stille auto. Ook stationair klinkt de motor bijna net zo rauw als een diesel, maar dat hoor je gelukkig van binnen niet. Op de snelweg is de Delta vooral stil en dan draait hij in de zesde trap slechts weinig toeren. Bij 120 slechts 2200tpm en bij 3000tpm rijd je al 160. De Delta leent zich dus bij uitstek meer voor het rustige cruisen over lange afstanden en daar past een automaat dan wel weer goed bij.

Lancia Delta Turbo

Het heft in eigen handen nemen is via de flippers achter het stuur en tevens middels de automaatpook in de M/S-stand (Manual of Sport) te zetten ook mogelijk, maar ook dit leidt niet tot het gewenste resultaat. Bij het naar voren bewegen van de pook schakelt hij keurig terug, zoals alleen bij automaten van Porsche en BMW het geval is, en met het naar achteren bewegen schakel je op. Bij sportief rijden eigenlijk veel natuurlijker dan andersom, bij remmen schakel je namelijk terug en duikt de auto naar voren, terwijl je bij hard optrekken en opschakelen makkelijker het pookje naar achteren haalt. Helaas reageert de automaat zowel op de flippers als het pookje gewoon veel te traag. Ook op de gasrespons valt nog wat af te dingen, want ook hier is duidelijk het drive-by-wire te voelen op een verkeerde manier. Het lijkt een fractie van een seconde te duren voordat de motor ook echt een reactie geeft op je rechtervoet. Een schril contrast met de abrupt aangrijpende remmen die juist zeer direct reageren. Bij het rijden in de sportstand is de gasrespons al wat beter, maar nog niet optimaal. Bij deze dus de oproep aan Lancia: kom alsjeblieft met een handbak!

Lancia Delta Turbo

Toch zijn er ook zaken die het rondrijden met de Delta verder veraangenamen. Zo is ons testexemplaar uitgerust met een prachtig tweedelig panorama schuifdak, waarvan het voorste deel een flink stuk open kan. Dit brengt een hoop licht in het tamelijk donkere interieur en prettige verkoeling op een warme dag. Ook voor het navigatiesysteem een positieve noot, de directies worden ook keurig in de multifunctionele display van de boardcomputer tussen de tellers weergegeven. Als extraatje beschikt de navigatie ook over een soort van TMC voor flitsers, iets wat ik nog niet eerder ben tegengekomen. De locaties van diverse flitsers worden keurig met vermelding van wegnummer en hectometerpaaltje in het centrale scherm weergegeven. Prettig, want je rijdt toch gemakkelijk te hard met deze 200pk sterke Delta. Wat eveneens positief opviel was de one-touch knipperlichtfunctie van de Delta. Hoewel het onhandig is dat je de knippers niet hoort, is vijf keer knipperen op de snelweg wel riant en veilig genoeg om aan te geven waar je heen wil. De grote buitenspiegels bieden daarbij voldoende zicht en compenseren de dode hoek die ontstaat door de excentrieke vormgeving van de achterste zijruitjes.

 

Geslaagde opvolger van de Lybra

De Lancia Delta is wat ons betreft nog steeds een geslaagde opvolger van de Lybra. De nieuwe 1.8 Di Turbomotor maakt hem met 200pk een goede sprinter, maar nog geen sportieve auto. De vraag is of hij dat nog pretendeert te zijn. Waar je hem op papier misschien zou kunnen vergelijken met een Golf GTI, daar blijkt hij qua binnenruimte, praktische inzetbaarheid en rijeigenschappen ironisch genoeg beter te vergelijken met de auto waar sommige hem door het typeplaatje al mee verwarden: de Jetta. Toch hoeven wij geen tweede keer na te denken als het gaat om de keuze tussen een Jetta of een Delta. Doet u ons de stijl, luxe, elegantie en Italiaanse flair van de Lancia maar, voor een uniek prijsje dat hem minder exclusief maakt dan hij er uit ziet. Het is een relaxte en ruimtelijke reiswagen met een prettige krachtsreserve die hem prima inzetbaar maakt voor de alledaagse sleur. Zijn minpunten zijn hem daarom ook makkelijk vergeven, maar geef ons alsjeblieft de keuze voor een handbak. Al was het maar om de prijs en het verbruik nog gunstiger te maken.

Lancia Delta Turbo

 

Auteur: David Joost Kamermans

Fotografie: Elco van der Meer

 

 

Deze test is mede mogelijk gemaakt door:

Fiat Group Nederland
http://www.lancia.nl
Lijnden

 

Motor en techniek:

1742 cm3 - 4 in lijn
147 kW (200 pk) bij 5000 tpm
320 Nm bij 2000 tpm
Benzine
Voorwielen
6 v, automaat

 

Maten en gewichten:

1405 kg
465-1190 l

 

Prestaties:

230 km/u
7,4 s

 

Verbruik:

11,1 l/100km
5,9 l/100km
7,8 l/100km
185 g/km

 

 

Prijzen:

€ 23.995
+/- € 38.000

 

Energielabel