Skoda Octavia Combi 2.0 TDI 4x4 Scout

15 maart 2009

 

Kostbare hype

De hype van een vierwiel-aangedreven stationcar met ongespoten details begon aan het eind van de vorige eeuw. In 1998 kwam Volvo met de V70XC en vrij kort daarna volgde Audi met haar variant, de op de A6 gebaseerde Allroad. Zowel de Audi als de Volvo hadden een forse meerprijs ten opzichte van de normale versie, waardoor ze toch als een soort van statussymbool werden gezien. Twee jaar geleden kwam tot ieders grote verbazing Skoda ook met een vergelijkbare variant. Dit keer niet op basis van een grote premium stationcar, maar op basis van de budgettair verantwoorde Octavia. Dan zou je zeggen dat deze auto niet op basis van imago, maar vooral vanwege zijn prijs gekocht zal worden. Of denkt de Skodarijder daar anders over? Om dat uit te zoeken gingen wij op pad met de Octavia Scout 2.0 TDI.

 

Populaire allemansvriend met een ruig tintje

De Skoda Octavia is een erg populair model in Nederland. Voor de prijs van een Volkswagen Golf koop je bij Skoda een ruime hatchback of zelfs een stationcar. Begrijpelijk dat daar veel vraag naar is. Vertelde je een jaar of vijftien geleden dat je een Skoda had gekocht, werd je recht in je gezicht uitgelachen. Gelukkig heeft Skoda niet alleen een grote imagosprong gemaakt, maar ook wat betreft kwaliteitsbeleving.

Het ontwerp van de Octavia is verre van spannend, en zo behouden vormgegeven dat je hem niet lelijk kunt vinden. Een prima auto als je niet op wilt vallen tussen het overige verkeer. Een vierwielaangedreven Scout heeft aardig wat uiterlijke aanpassingen gehad, zo zijn de bumpers niet in kleur meegepoten, en is er zowel op de voor- als achterbumper een zilverkleurige beschermplaat aangebracht. Om de achterkant nog herkenbaarder als Scout te maken, hebben ze bij Skoda nog twee extra reflectoren in de achterbumper gemonteerd. Dit vinden we net wat opvallender ogen, en andere terreinachtige modellen hebben dit ook. De tweeliter dieselgestookte varianten hebben standaard een dubbele uitlaat in de achterbumper zitten, die we wat misplaatst vinden. Zeker omdat het niet de krachtigste motorisatie is.

Standaard staat de Scout op robuust ogende lichtmetalen wielen, maar omdat deze uitvoering ook erg populair is voor wintersportspecials, stond onze testauto helaas op stalen wielen met winterbanden. Dit staat wel erg in contrast met de zilvergrijze lakkleur en daardoor vallen ze een beetje uit de toon. Maargoed, er zijn natuurlijk behoorlijk wat andere weggebruikers die ook op stalen winterwielen rijden, waardoor je niet gek aangekeken wordt.

Recent heeft de normale Octavia een facelift gehad, hierbij vooral de koplampen een opvallend gewijzigd detail. Die zijn namelijk een stuk groter geworden, waardoor hij beter in het familiegezicht van de Fabia en de grote Superb past. Natuurlijk zijn de achterlichten ook opgefrist, en zijn er andere bumpers op geschroefd. Helaas zijn deze wijzigingen nog niet doorgevoerd op de Scout en de snelle RS, waardoor we dus nog met het model van voor de facelift reden.

 

Weinig opvallend

Evenals het exterieur is ook het interieur niet echt spannend. Het ziet er keurig uit, maar niet meer dan dat. Dit gevoel wordt alleen maar versterkt door de grijze massa van kunststof. Een deels beige dashboard hard er naar onze mening al een stuk beter uit gezien. De afwerking is overigens wel erg netjes, en het materiaalgebruik boven op het dashboard ook meer dan prima. Alleen aan de onderzijde vinden we hardere soorten kunststof. Centraal op het dashboard is het wat omslachtige navigatie- en audiosysteem geplaatst. Het zoeken van de juiste zender vraagt wat gewenning, we zijn er tijdens een uur lang durende rit pas achter gekomen hoe het precies werkt. De lay-out van het radiomenu doet ook wat verouderd aan, je ziet namelijk duidelijk de wat groter uitgevallen pixels. Zeker voor de redelijk hoge meerprijs van 2200 euro had dit wat ons betreft beter gekund.

Wat ons opvalt is dat de Octavia van binnen niet erg breed oogt. Hij is daarentegen wel redelijk lang. Hierdoor hebben de achterpassagiers meer dan voldoende beenruimte. Ook lust de bagageruimte een aardige slok, hier kan 580 liter in vervoerd worden. Dat is goed voor aardig wat wintersportuitrusting. Het zitmeubilair is wel aan de erg harde kant, vooral de voorstoelen lijken je rug weinig te ondersteunen. De zittingen zijn wel lekker lang, maar eveneens erg hard. Het had wat ons betreft wel wat zachter mogen zijn om echt een comfortabele zit te vinden. Daarvoor zijn ze ook te vlak en vormloos.

We zien direct aan de versnellingspook dat we met een vierwielaangedreven versie te maken hebben, daar staat namelijk met grote letters ’4x4’ op gedrukt. Voor de bijrijder hebben ze een extra handvat op het dashboard gemonteerd, zodat die zich bij extreme situaties vast kan grijpen. Wij denken dat je het niet nodig zult hebben, maar het ziet er wel onderscheidend uit ten opzichte van de andere modellen. Verder zijn er wat het interieur betreft geen wijzigingen aangebracht, dat vinden we jammer, want het was mooi geweest als Skoda bijvoorbeeld de bekleding ook wat had aangepast met bijvoorbeeld extra grote stiksels.

 

Luidruchtige econoom

In het vooronder vinden we het bekende tweeliter pompverstuiver dieselmotor van Volkswagen, helaas nog niet de nieuwe commonrail. Dit blok staat niet echt bekend als de meest stille. En wanneer we de sleutel omdraaien wordt dit ook bevestigd, we horen een hoop kabaal, alsof er een zak spijkers in het blok is losgelaten. Eenmaal op temperatuur dringt het geluid het interieur al een heel stuk minder door. Ook op constante snelheden heb je er nauwelijks last van. Maar wanneer je een raam of portier opent hoor je het blok toch wel duidelijk ratelen, dit doet bijvoorbeeld Renault met haar DCi’s een heel stuk beter. Ondanks de wat rauwe loop komt het blok krachtig en soepel over. Onder de 1600 toeren merk je wel duidelijk een turbogat, maar als de turbo er dan inkomt lijkt de Scout er aardig rap vandoor te gaan. Als we naar de cijfers kijken, blijkt dit ook aardig te kloppen. Net geen tien seconden naar de 100 is keurig te noemen voor ‘slechts’ 140 pk en meer dan 1500 kilo gewicht. Zeker als je bedenkt dat er een zwaarder 4x4 systeem onder zit dat ook nog wat vermogen weg snoept. Het verbruik blijft met bijna 17 kilometer op één liter diesel goed binnen de perken. Dit komt waarschijnlijk doordat de motor bij een laag toerental al veel koppel klaar heeft staan, zodat je nooit ver hoeft door trekken.

Het schakelen gaat als een mes door de boter, en voelt erg strak aan. Een stuk strakker dan andere VAG-producten. Zo vinden we de Scout beter schakelen dan een Audi A6 met dezelfde motor. Het sturen gaat met behoorlijk wat weerstand, en is rond de middenstand wat vaag. Maar in deze auto verlang je niet echt naar een super direct stuurgedrag, want we vinden het meer een reisauto die op de snelweg niet te nerveus aan moet voelen. Door de harde demping helt de Scout niet erg veel over, ondanks dat ie toch 16 mm hoger op z’n poten staat dan de andere Octavia’s met 4x4. Voor het comfort is de harde demping niet echt prettig, korte oneffenheden en gaten in het wegdek worden niet echt zachtzinnig doorgegeven. Wonderbaarlijk kun je wel met een behoorlijke snelheid over drempels heen razen, zonder daar echt wat van mee te krijgen. Pas als we een zandpad in rijden, merken we dat de Scout lang niet zo lekker zijdezacht aanvoelt als een XC70 of Audi Allroad. Door de harde demping gaan we vanzelf onze snelheid aanpassen. Het 4x4 systeem geeft ons wel veel vertrouwen, want in combinatie met de winterbanden heb je erg veel grip. Met het mulle zand op de fotolocatie had de Scout geen enkele moeite, terwijl wij er zelf met onze voeten toch aardig in wegzakten.

 

Irrationele keuze, of toch niet?

De blits zul je zeker niet maken met de ingetogen Octavia Scout, een imagomaker zoals de XC70 of de Allroad is het absoluut niet. Waarschijnlijk is dat niet eens de reden van aankoop voor de gemiddelde Skodarijder, maar gaat het ze vooral om de extra toevoegingen zoals de grotere bodemspeling en de vierwielaandrijving. Ook het gunstige verbruik van 1 op 17 valt in positieve zin op. Je kunt de normale Octavia ook als 4x4 bestellen, maar dan mis je toch wel de extra stoere uitstraling van de ongespoten delen en de bredere spatborden. Ondanks dat het een Skoda is, is de Scout geen koopje. Onze testuitvoering kost net geen 40.000 euro, en dan missen we luxe zaken zoals Xenonverlichting, lederen bekleding en stoelverwarming. Voor dat geld koop je bijvoorbeeld ook een Passat 2.0 TDi 4Motion Highline, die zelfs nog wat rijker uitgerust is. Daarbij heb je toch wat extra ruimte en een langere wielbasis, waardoor de rijeigenschappen op een hoger niveau staan. Met die vergelijking in ons achterhoofd, wordt de Scout opeens wel een erg irrationele keuze. Desalniettemin is een Scout in elk geval wel 20 mille goedkoper dan een XC70 en kost zelfs maar de helft van de vanafprijs van een A6 Allroad. Dat plaatst de prijs in deze tijden van crisis dan wel weer in een mooier daglicht…

 

Auteur: Gregory Weller

Foto- en videografie: Irwin Roks

 

Deze test is mede mogelijk gemaakt door:

Pon Automobielhandel
http://www.skoda.nl
Leusden

 

Motor en techniek:

1968 cm3 - 4 in lijn
125 kW (140 pk) bij 4200 tpm
320 Nm bij 1750 tpm
Diesel
Alle wielen
6 v, handgeschakeld

 

Maten en gewichten:

1445 kg
580-1620 l

 

Prestaties:

199 km/u
9,6 s

 

Verbruik:

8,0 l / 100 km
5,4 l / 100 km
6,4 l / 100 km
173 g/km

 

 

Prijzen:

€ 36.300,-
€ 39.000,-

 

Energielabel