Tesla Model S P90D Performance Ludicrous (+ video)

16 mei 2016

  

Tesla Model S P90D Performance Ludicrous - Een, twee, drie, honderd.

Tesla pakt lekker door met de Model S. Diverse uitvoeringen passeerden de revue en maakten stilletjes plaats voor nieuwe, betere versies. Zo moet deze P90D de P85D doen vergeten. Tijd om weer eens een Tesla mee naar huis te nemen en te ontdekken of er de afgelopen jaren nog meer verbeterd is. Ik zet 'm in Ludicrous en vertrek. Eén, twee, drie: honderd! Voor de verandering maakten we ook maar weer eens een filmpje. Dat zie je hieronder.

Want ja, met een bijzonder vlotte standaardsprint in combinatie met een forse actieradius vergaarde Tesla wereldfaam. Maar daar hield het niet op, want de Model S werd elk jaar sneller. Trok de oorspronkelijk snelste Model S (de P85+) in 4,4 tellen naar 100 km/u, de testauto kan dat in slechts drie seconden. Laat het even op je inwerken: in drie seconden van 0 naar 100 km/u. Hierdoor kan deze sedan zich op de dragstrip meten met supercars.

Is 't een supercar?

Nee, dat is 't niet. In de praktijk concurreert hij niet met Lamborghini’s, maar met onder meer BMW’s 5 Serie, Mercedes’ E-Klasse en Audi’s A6. Stuk voor stuk auto's met een bijzonder goede reputatie, gedegen rijgedrag en een aan perfectie grenzende afwerking van in- en exterieur. Als Amerikaanse nieuwkomer moet je dus van goeden huize komen om hier een vuist tegen te maken. Met de Model S P85+ die wij begin 2014 reden wilde dat nog niet echt slagen. Het rijgedrag, de interieurafwerking en met name het zitcomfort waren nog niet op niveau.

Tesla Model S P90D

Deze hernieuwde kennismaking laat zien dat Tesla niet alleen snel accelereert, maar ook snel leert. Het interieur steekt beter in elkaar, het leer zit er strak in en het belangrijkste: de stoelen zijn enorm verbeterd! De hoofdsteunen zijn nu op hun taak berekend en de voorstoelen bieden prettig veel steun. Beenruimte is er achterin genoeg, de hoofdruimte is en blijft relatief beperkt. Je hoeft niet eens lang te zijn om met je haren de hemelbekleding aan te raken. Opvallend: door het ontbreken van een middentunnel zitten langere passagiers het beste in het midden!

Tesla Model S P90D

Goed gevoel

De andere sprong voorwaarts betreft het rijgedrag. Wat de Tesla-tovenaars gedaan hebben weet ik niet, maar de stuurinrichting biedt ineens een behoorlijk prettig stuurgevoel en een fijne, gebalanceerde bekrachtiging. Deze kun je eventueel nog superlicht (Comfort) of loodzwaar (Sport) instellen, maar de normale instelling is wat mij betreft de beste.

Tesla Model S P90D

De Test-la beschikt naast instelbare besturing ook over luchtvering. Vreemd genoeg is deze alleen in hoogte en niet in stevigheid instelbaar. Overhellen doet 'ie amper en qua comfort is er een goede balans gevonden, maar op de snelweg had ik 'm liever nog iets soepeler laten veren. Op korte oneffenheden reageert 'ie sowieso wat kortaf, wat best eens zou kunnen komen door de grote, een tikkie foute maar stiekem hele gave 21-inch wielen.

Tesla Model S P90D

Beter dan de rest

Dat Tesla naast autobouwer stiekem een internetpiraat is merk je in de uitvoering van hulpsystemen: daarmee gaan ze een stapje verder en zijn daarmee beter dan de rest. Zo werkt het inparkeersysteem vlekkeloos en volledig automatisch. Je hoeft hem niet zelf te activeren, want de auto herkent zelf een parkeerplek en geeft dit aan in het scherm. De auto in z'n achteruit zetten en op een knop drukken is voldoende voor een strakke, nette parkeerbeweging. Sturen, remmen en schakelen doet de Model S voor je. Uitstappen en wegwezen dus! Met deze kwaliteit is het jammer dat je nog zelf moet uitparkeren, maar gezien Tesla's reputatie kan dat met een volgende update beschikbaar komen.

Tesla Model S P90D

Zo kreeg je tijdens de laatste update ineens de beschikking over 'Summon', een feature waarbij je de auto vanaf je iPhone of Android-toestel naar voren of achteren kunt laten rijden. Dit is meer een gimmick dan iets functioneels: tijdens de testperiode is het vaker niet dan wel gelukt om de telefoon te verbinden. Jammer, maar hopen dat het met een update verholpen wordt. Ook jammer is 't dat Tesla nog geen app-ondersteuning biedt voor Windows Phone-gebruikers. Er is een goed werkend alternatief – Tesla Companion – beschikbaar, maar opties als Summon moet deze vooralsnog ontberen.

Eveneens nieuw is de Autopilot, een functie die de Model S semi-autonoom laat rijden. Je activeert 'm door twee keer aan de cruise control-hendel te trekken, waarna de auto wegbelijningen en eventueel voorliggers volgt. Dat gaat behoorlijk goed, op snel- en provinciale wegen, maar niet binnen de bebouwde kom. Daar is 'ie wel gewoon te activeren, wat in dit stadium van ontwikkeling niet helemaal gepast lijkt. Het zelfstandig inhalen door de richtingaanwijzer aan te zetten werkt, al vraagt de Tesla bijna altijd om het stuurwiel even aan te raken. In de praktijk zul je waarschijnlijk gewoon zelf je inhaalmanoeuvres doen.

Praktisch geen/geen praktische problemen

Na het lezen van bovenstaande zinnen zou je bijna vergeten dat 't hier gaat om een volledig elektrische auto. Eéntje die je dus niet zomaar bij het tankstation om de hoek volgooit. Zelf ben ik best wel fan van elektrisch rijden, maar zeker met de afstanden die ik moet afleggen komt het nogal eens neer op padvinderij. Met 88 km/u over de snelweg rijden om energie te besparen, ultra-defensief rijden om maar zoveel mogelijk energie te besparen en koukleumen vanwege uitgeschakelde verwarming: het hoort er allemaal bij. Behalve in een Tesla, die dankzij z'n riante rijbereik in principe van Eemshaven – Groningen tot Cadzand – Zeeland moet kunnen rijden zonder opladen en het brengen van grote offers. Dat betekent dat je op kortere afstanden kunt rijden als met een 'normale' auto. Wat minder bijzonder, maar wel zo comfortabel.

Tesla Model S P90D

Daar staat tegenover dat je met 'n Tesla doorgaans wat minder efficiënt rondrijdt dan met andere elektrische auto's, met name in steden en files. Je lokale CO2-uitstoot blijft dan wel nul, het energieverbruik ligt dankzij het hoge wagengewicht (leeg al bijna 2.200 kg) wat hoger. Een gemiddelde van 26 kWh/100 km is realistisch, wat betekent dat je eenvoudig 350 km rijbereik haalt. Rijd je constant 100 á 110 km/u op de snelweg, dan daalt het verbruik tot 20 kWh/100 km en kom je zo'n 100 km verder.

Het gat gedicht?

Heeft Tesla 't gat met de conventioneel aangedreven concurrenten gedicht? Daarvoor bestaat geen eenduidig antwoord: het is een kwestie van plussen en minnen. Tesla biedt een altijd schokvrije, soepele en vlotte aandrijflijn. Ben je bereid meer te betalen, dan kom je ook navenant sneller van je plek.

Tesla Model S P90D

Wat prijsbeleid betreft vindt Tesla aansluiting bij de Duitse concurrentie, want opties zijn allesbehalve voordelig. Ter illustratie: de stap van P90D naar P90D Ludicrous kost een lieve 11.300 euro. Het luxe interieur- en verlichtingspakket kost 3.400 euro terwijl Autopilot, net als de luchtvering en het Hi-Fi geluidspakket, 2.800 euro 'doet'. Ook zo'n hippe carbon spoilerstrip? Dan mag je nog eens 1.150 euro overmaken naar Silicon Valley. Al met al kost het fraaie exemplaar op de foto's een dikke 140.000 euro. En dat is serieus veel geld, totdat je 'm zakelijk gaat rijden, want dan betaal je ineens slechts 4 procent bijtelling, tegen 25 procent over een vergelijkbaar snelle BMW, Audi of Mercedes-AMG.

Zelf kiezen?

Als ik zelf mocht kiezen, nam ik voor dit geld een lekkere achtcilinder op benzine. Dat maakt mij, ondanks mijn relatief jonge leeftijd, tot een automobiel fossiel. Dat komt omdat ik beleving boven pure snelheid verkies. Desondanks moet ik Tesla nageven dat het product Model S in bijzonder korte tijd ontzettend volwassen geworden is. Een groter compliment kan ik ze bijna niet geven.

Tesla Model S P90D

  

Auteur en fotograaf: Elco van der Meer

Get Adobe Flash player