Jeep Cherokee 2.8 CRD Limited

25 juni 2008

 

Een begrip

Jeep, de merknaam is inmiddels een begrip geworden. Het begon allemaal in 1938, toen er verschillende Amerikaanse bedrijven gevraagd werden om een uitdaging aan te gaan: het vervangen van de motor met zijspan. Uiteindelijk bleek het model van Willys-Overland het beste uit de test te komen. In 1941 startte de productie. De Cherokee kennen we echter pas vanaf 1974: destijds een luxe en comfortabele terreinauto. Deze Cherokee werd gekenmerkt door zijn rechthoekige uiterlijk. De daaropvolgende generatie had dezelfde kenmerken en ingrediënten en werd daardoor bijzonder succesvol. Helaas kwam Jeep in 2001 met een vrij braaf en rond gestileerd model, dat niet paste tussen de andere generaties. In Nederland is dat model daardoor wellicht nooit echt aangeslagen. Dit was reden genoeg voor Jeep om weer een meer vierkant en karakteristiek model te introduceren, met een stoere moderne uitstraling en enkele klassieke details.

 

Met beleid inparkeren

Van een afstand lijkt de nieuwe Jeep Cherokee enigszins op de Dodge Nitro, maar zodra ze naast elkaar staan is duidelijk te zien dat de Cherokee hoger en smaller is. Hij heeft meer de uitstraling van een terreinwagen en dat wordt extra geaccentueerd door de grotere ruimte in de wielkasten. De opvallend brede wielkasten heeft hij wel van zijn voorganger geërfd en dat past beter bij de hoekige koets, dan de vrij ronde en softe van de vorige Cherokee. De grote grille en grote koplampen maken het stoere geheel af. Hij komt van voren erg imposant over, terwijl de achterkant vrij anoniem vormgegeven is en het reservewiel niet meer op de achterklep geplaatst is. De deurgrepen zijn als enige carrosseriedelen niet in kleur meegespoten, terwijl de vorige generatie tevens kunststof bumpers en spatbordverbreders had. Gelukkig heeft de nieuwe dat niet meer, het doet hem namelijk moderner overkomen. Keerzijde is dat je de auto hierdoor helaas wel gemakkelijker beschadigd in ruw terrein en ook fileparkeren moet met wat meer beleid gebeuren. Door de zilvergrijze kleur van onze testauto valt de grote verchroomde grille en spiegels wat minder op. Bij een donkere lakkleur zou die er juist meer uitspringen en van de Jeep een nog opvallendere verschijning maken. De lage raamstijlen zijn een klassiek detail van de Cherokee-range: de auto krijgt daardoor een beetje de look van een gepantserd voertuig, dat wel bij de stoere uitstraling van Jeep past. De naar verhouding lange voorkant lijkt dan ook voor niets of niemand te willen wijken.

 

Modder-proof

Binnenin is de Cherokee typisch Amerikaans vormgegeven. Het hoge en hoekige dashboard – dat overigens helaas wel uit hard kunststof bestaat – past goed bij het exterieur van de auto. Het interieur geeft je een ruimtelijk gevoel: de middenconsole is breed waardoor dat idee extra versterkt wordt. De armsteun die erop gemonteerd zit op een goede hoogte, en zorgt in combinatie van de zachte zetels voor een prettige zitpositie. De zittingen van de stoelen bieden een goede steun, maar de leuningen hadden naar onze mening iets minder vlak mogen zijn. Het tweekleurige leder waar onze testauto mee was uitgerust, was gelukkig niet te glad. In bochten blijf je prima in je stoel zitten. De kleuren van het leder komen overigens mooi terug in de tinten van het dashboard en de middenconsole, waardoor het weer één geheel vormt. De grote handgreep boven het dashboard kastje benadrukt het gevoel met een terreinwagen onderweg te zijn. De afwerking van het interieur is helaas wel wat minder fijnzinnig dan dat van concurrenten als de Landrover Freelander of de BMW X3. Nu is de Jeep natuurlijk wel meer een terreinwagen dan een SUV. Mooie met stof of leder afgewerkte deurpanelen zijn natuurlijk niet erg praktisch als je in een modderpoel strandt en met je besmeurde laarzen in en uit moet stappen.

Het bedienen van de klimaatregeling gaat eenvoudig door drie draaiknoppen die centraal op het dashboard zitten. De navigatie en de radio hebben een aparte unit en het systeem is erg uitgebreid, maar heeft wel wat studie vooraf nodig. De bediening van radio of navigatie gaat voor de eerste keer niet als vanzelf, mede omdat het scherm niet optimaal in het gezichtsveld is geplaatst. Groot pluspunt van het systeem is dat je via de USB-poort bestanden op de ingebouwde 20GB grote harde schijf opgeslagen kunnen worden. Zo hoef je geen last meer te hebben van rondslingerende cd’s in de auto. Ideaal!

Door de vierkante koets is er veel bewegingsruimte in de Jeep. Zowel voor- als achterin kun je riant zitten. De achterpassagiers kunnen de rugleuning ook individueel verstellen. Zo kun je de vrij rechte zitpositie achterin wat meer ontspannen maken. De bagageruimte is onder het afdekzijl niet overbemeten. De tildrempel is hoog, maar dat komt omdat de auto zo hoog op z’n poten staat. De dubbele bodem met plastic bak is wel handig wanneer je in het bos bent gaan offroaden en vieze kledingstukken moet opbergen.

 

Dorstige rauwdouwer

Achter het stuur van de Jeep gekropen, krijg je het gevoel met iets groots op pad te gaan. Opnieuw de associatie met Amerika: Groot! Bijna alles is daar groter dan we hier kennen en dat is terug te zien aan de binnenruimte van de Jeep. Het ruimtelijke gevoel in de auto, nodigt uit om onbezorgd honderden kilometers achter elkaar af te gaan leggen. In die zin dus een geschikte reiswagen. Zodra we de sleutel omdraaien gebeurt er iets dat men niet zou verwachten bij deze auto: een dieselronk. Normaliter is een Jeep altijd minimaal voorzien van een zescilinder benzinemotor, met het daarbij behorende geluid. Helaas moeten we dat met de 2.8 CRD missen. Zodra de automaatpook in de ‘D’ staat, begint de auto te rollen: precies goed, niet te snel en niet te langzaam. Bij het intrappen van het – overigens zeer prettig zware gaspedaal – hoor je het motorgeluid nadrukkelijk het interieur binnendringen. Vaart maken gaat prima, want de 2.8 CRD heeft maarliefst 460 Nm koppel tot zijn beschikking. Dat is erg duidelijk te merken. Je hoeft niet veel gas te geven om met het verkeer mee te komen, want hij reageert gretig op commando’s van je rechtervoet. Het aantikken van het pedaal is vaak al voldoende om sneller weg te zijn dan het overige verkeer. Bij vol accelereren komt er veel kabaal uit het vooronder, terwijl je getrakteerd wordt op een lekkere duw en je gaat rap vooruit. Eenmaal op snelheid valt het met het geluid gelukkig erg mee: windgeruis dringt het interieur bijna niet binnen en bandengeluid is zelfs met de terreinbanden vrijwel afwezig. Het verbruik viel helaas wat tegen: 10.9 liter op de honderd kilometer. Dat doen de concurrenten toch wel wat beter. De automaat schakelt niet geheel schokvrij, maar wij ervoeren het niet als storend. Het past wel bij het ruige karakter van deze auto. De manuele stand reageert helaas wat traag, maar in deze auto hadden we niet de behoefte om er veel gebruik van te maken. Het is geen auto met een sportieve achtergrond, waarbij dat wél van belang zou kunnen zijn.

Het weggedrag van de Jeep voelt veilig aan en is een stuk minder zweverig en deinerig dan de vorige generaties. Die hadden vooral in de bochten last van een matige communicatie met het wegdek. Niet dat de nieuwste aanwinst van Jeep stug geveerd is en strak stuurt, want je merkt wel duidelijk dat je met een hoge zware auto op pad bent. Hij deint op hobbels nog wat na en het sturen gaat niet heel nauwkeurig. Op de snelweg is dat overigens weer erg prettig, want je gaat er heel relaxed door rijden. Wij kregen echt een gevoel van onthaasting in de Jeep.

Het wordt pas echt leuk wanneer we met de Jeep de verharde wegen verlaten. In het terrein geeft hij je het gevoel nergens voor terug te deinzen. Standaard is iedere Cherokee uitgerust met ‘selec-trac’, dat in de stand ‘4WD auto’ ervoor zorgt dat de tussenbak de Jeep altijd grip geeft. Zo is hij modder, sneeuw, keien en mul zand de baas. Dat hebben we ook kunnen ervaren toen we op een erg drassig pad door de bossen reden. De Cherokee trok zich moeiteloos door plassen met een diepe laag modder van ongeveer 40 centimeter heen. Door de grote bodemvrijheid zijn steile hellingen ook geen enkel probleem. Zodra je de modder verlaat kan de 4WD ook uitgeschakeld worden voor een gunstiger verbruik. Op dat moment worden alleen de achterwielen aangedreven. De lage gering heb je bij normaal offroad rijden niet nodig, slechts in extreme gevallen komt het van pas. Denk dan aan rivieren die doorkruist moeten worden, of een pad met erg mul zand.

 

Veelzijdige keuze

Jeep heeft met de nieuwe Cherokee weer een aantrekkelijk model neergezet. Misschien is hij overall niet de beste in zijn segment, maar zeker wel een onderscheidende en aparte keuze. Hij is net even anders dan zijn concurrenten, de nadruk ligt toch meer op de terreinwaardigheid. Helaas gold dit ook voor het materiaalgebruik in het interieur, wat beneden de maat is voor een auto in deze prijsklasse. Daarentegen is het weggedrag wel flink verbeterd ten opzichte van zijn voorgangers, iets wat de liefhebbers eerder over de streep zal gaan trekken. Toch blijft de Cherokee zijn naam als ‘Jeep’ eer aan doen. Het onderstel is nog steeds duidelijk op het offroad gedeelte gericht, dus op dat vlak stelt hij zeker niet teleur. De vernieuwde dieselkrachtbron blijkt toch prima te passen bij de Cherokee en maakt hem met dank aan het hoge koppel tot een geschikte trekauto. Het dorstige karakter zul je wel op de koop toe moeten nemen. Al met al is de nieuwe Cherokee toch een erg veelzijdige keuze. De avontuurlijk ingestelde mens heeft er een prima auto voor alledag aan, maar in het weekend kan hij zich ook lekker uitleven in de bossen of op de Maasvlakte.

 

Auteur: Gregory Weller

Fotografie: Luuk van Kaathoven

 

Deze test is mede mogelijk gemaakt door:

Chrysler Nederland
http://www.jeep.nl
Utrecht

 

Motor en techniek:

2777 cm3 - 4 in lijn
130 kW (177 pk) bij 3800 tpm
410 Nm bij 2000 tpm
Diesel
Alle wielen
6 v, automaat

 

Maten en gewichten:

1960 kg
878-1954 l

 

Prestaties:

180 km/u
10,5 s

 

Verbruik:

12,2 l/100km
7,8 l/100km
9,4 l/100km
227 g/km

 

 

Prijzen:

€ 53.560
> € 53.560

 

Energielabel