Nissan QashQai 1.5 dCi Acenta

5 november 2008

 

Onverwacht succes

Vanaf het begin van deze eeuw tot de introductie van de Note is het relatief stil geweest rondom het merk Nissan. De volumemodellen zoals de Almera, Primera en Micra verkochten nauwelijks meer in ons land. Zoals al eerder genoemd, de Nissan Note, die min of meer de Almera Tino opvolgde, sloeg direct aan bij het publiek. De wachttijden stegen, en Nissan kon ze niet aangesleept krijgen. Met dezelfde frisse designtaal als die van de Note, werd de QashQai geïntroduceerd. De start was net zo onverwacht goed als de Note. Wanneer men een QQ bestelde, kon je er op rekenen dat je nog driekwart jaar op je auto moest wachten. Natuurlijk een flinke opkikker voor Nissan, maar voor de klant erg vervelend. Toch bleven mensen de QQ bestellen, ondanks de gigantische wachttijd. Dat moet toch wel wat over het product zeggen. Wij hadden de verkooptopper van Nissan een weekje te logeren, en gingen op zoek naar het succes van de QashQai.

 

SUV of hoge hatch?

De QashQai lijkt te concurreren in verschillende klassen, prijstechnisch past de auto goed in het straatje van de Golf, Astra en 308. Maar ook de Hyundai Tucson en de Kia Sportage kun je als concurrenten zien, vanwege de hoge instap en het SUV idee. Wij zien hem als concurrent van die laatste twee, vooral omdat de QQ ook met vierwielaandrijving leverbaar is. Het voordeel van de QashQai ten opzichte van de Sportage en de Tucson is het onderscheidende uiterlijk. De voorkant oogt vrij anoniem, wat komt door de grote koplampen en de grote grijze grille. Die past overigens wel goed in het familiegezicht van Nissan. Als je je ogen een beetje dichtknijpt lijkt de QashQai wel een beetje op zijn grotere broer, de Murano. Zeker van de zijkant hebben de twee wat van elkaar weg, bekijk de daklijn en de vorm van het ruitje in de c-stijl maar eens. Het doet sprekend aan de Murano denken.

Door de lichtgrijze lakkleur ‘Urban Silver’ komen de kunststof beschermstrips aan de zijkant van de auto nog beter naar voren. De kunststof bescherming loopt langs de wielkasten door. Hierdoor lijkt de QashQai nog hoger op zijn poten te staan. Het mistachterlicht onderbreekt het kunststof paneel op de achterbumper, het was mooier geweest als ze dat in de achterlichtunits hadden verwerkt. Maar waarschijnlijk paste dit niet meer in de relatief kleine achterlichten. Het panoramadak is met deze lakkleur van buiten ook goed te zien, het donkergekleurde dak steekt mooi af bij de lichte exterieurkleur.

 

Ver-Europeesde Japanner

Wanneer we achter het stuur plaats nemen valt ons meteen het scherm van het multimediasysteem op. Het lijkt wegklapbaar, maar die mogelijkheid biedt het systeem niet. De functies zijn uitgebreid, en de lay-out is modern. De navigatie is ook voorzien van ‘bird-view’, zo wordt niet alleen de afslag getoond, maar kun je ook de borden aflezen. De bediening gaat via een grote centrale ‘enter’ knop waar losse knoppen omheen geplaatst zijn om door het menu heen te scrollen. Er zijn ook wat snelfunctieknoppen geplaatst, waarmee je bijvoorbeeld snel naar je navigatie, boordcomputer of bluetooth carkit kunt.

Het dashboard oogt modern, en is vervaardigd uit grotendeels zachte en mooie kunststoffen. Dit hebben we in het verleden wel eens anders gezien bij Nissan. Alleen de middentunnel is nog van een plastic soort die de meeste automerken niet eens meer in de kofferruimte toe durven te passen. De vormgeving is een heel stuk Europeser dan de vorige generatie Nissans. Waarschijnlijk hebben ook invloeden van Renault een rol gespeeld bij de verbetering hiervan. Heel positief natuurlijk, want het zal ook een van de redenen zijn waarom de QashQai zo goed verkoopt.

De stoelen zijn helaas wel een misser, ze zijn zacht, maar bieden weinig steun. Er blijft ook een vreemde bobbel in de rugleuning achter, wanneer de lendensteun volledig teruggedraaid is. Jammer, want een prettige zitpositie is een belangrijk aspect van een auto. Op de achterbank is het echter wel goed vertoeven, ook langere passagiers hebben genoeg been- en hoofdruimte. De kofferruimte meet 410 liter, voor een gezin is dit vrij krap, zeker met vakanties. Het grootste nadeel is dat de kofferbak niet zo diep is, met langere voorwerpen moet al snel de achterbank opgeklapt worden. Hyundai heeft dit met de Tucson beter voor elkaar, die kofferbak heeft een inhoud van 644 liter. Een aanzienlijk verschil.

Het ruimtelijk gevoel in het interieur wordt versterkt door het eerder genoemde panoramadak. Het loopt bijna over het gehele dak. Ondanks dat het glas goed getint is, wil de zon het interieur snel opwarmen. Gelukkig valt het dak doormiddel van een knop elektronisch te verduisteren. Het is wel jammer dat het dak niet geopend kan worden, dat had de ruimtelijke sfeer compleet gemaakt.

 

Het hart uit Frankrijk

Onze testauto is voorzien van de basis dieselmotor, de 1.5DCi die we uit verschillende modellen van Renault kennen. De motor levert 106 PK en 240 newtonmeter koppel. Dit is goed voor een sprint van 12,2 tellen naar de 100 en een top van 174 km/h. Geen topprestaties, maar in de praktijk voldoende voor de bijna 1400 kilo zware QashQai. Het eerste wat ons opvalt bij de start, is de rustige en stille loop. Dit is kenmerkend voor DCi motoren van Renault, eerder was ons dit al opgevallen in de nieuwe Laguna. De motor is vooral laag in de toeren soepel te berijden, boven de 2500 toeren stelt de trekkracht toch weer enigszins teleur, alsof er minder gebeurt dan in een lager toerengebied. Het schakelen gaat typisch Renault, lekker soepel en zonder veel weerstand, comfortabel lijkt ons een goede omschrijving. De bediening van de pedalen gaat licht, maar toch zijn het rem- en gaspedaal goed te doseren.

De besturing van de Japanse SUV is vooral rond de middenstand wat vaag. Eenmaal ingestuurd gaat het wat preciezer en met meer gevoel en weerstand. De besturing kan daarom ook niet gevoelloos worden genoemd. Het plastic stuurwiel voelt goedkoop aan, en pakt helaas ook niet echt lekker vast. We hebben ook een aantal keer zonder dat het de bedoeling was de claxon gebruikt, omdat de knopjes van onder andere de cruise control op het toetervlak van het stuur zitten. Wanneer je dus iets te hard of niet gericht drukt claxonneer je tegelijk met het inschakelen van een functie, een beetje onhandig.

De zitpositie is lekker hoog, je kijkt over een groot deel van het verkeer uit. De hoge zit heeft ook voordelen voor de instap, die riant te noemen is. Dit zal oudere mensen aanspreken, maar ook ouders van jonge gezinnen. Bij het vastmaken van de kinderen hoeft er niet gebukt te worden. Net even wat comfortabeler.

De wegligging is veilig en stabiel, het ESP is veilig afgesteld en grijpt goed in. Bij iets te lomp insturen van een scherpe bocht grijpt het Elektronisch Stabiliteits Programma meteen in zodat onderstuur kan worden voorkomen. De vierwiel aangedreven variant zal minder last van onderstuur hebben, helaas is dit niet leverbaar op de 1.5 DCi. Degene die wel een vierwiel aangedreven variant wil hebben, moet maar liefst 5.000 euro extra bij de Nissan-dealer achter laten. Daarvoor krijg je dan wel meteen de 2.0 DCi motor, die 45 pk vermogen en 80 Newtonmeter koppel meer te bieden heeft.

Het onderstel van de QashQai is comfortabel afgestemd, maar weet overhellen redelijk te beperken. Ook het nadeinen na drempels blijft binnen de perken. Helaas is het onderstel wel erg bonkig bij korte oneffenheden, zoals boomwortels die het wegdek omhoog drukken. Dat had naar onze mening echt beter gekund. Nu lijkt het net alsof de veren en schokdempers al versleten zijn.

 

Urban proof?

Dat de Nissan QashQai een succes is, staat als een paal boven water. Nu ook de +2 aan het gamma toegevoegd is, zal de vraag naar de 5-persoons variant wat dalen, zodat hopelijk ook de levertijden weer op een acceptabel niveau komen. De QashQai ziet er Europees uit, het materiaalgebruik is naar diezelfde maatstaven en de rijeigenschappen doen niet onder voor de Europese concurrentie met hoge zit. Een afknapper zijn de stoelen, die te zacht zijn en een vervelende bobbel in de rug hebben. Ook is het onderstel naar onze mening te bonkig, wat stoort voor het geluidscomfort op slechtere wegen. Het grootste voordeel van deze auto is zijn vanaf prijs, voor iets meer dan 22.000 euro heb je al een QashQai. Je zult dan wel genoegen moeten nemen met een tweewiel aangedreven 1.6 benzine. Onze testauto kost net iets minder dan 30.000 euro. Niet meer zo aantrekkelijk als de vanafprijs, maar je krijgt voor dat geld wel een complete auto met een mooi navigatiesysteem, een groot panoramadak en een prettige dieselmotor. Alleen de beperkte kofferruimte kan vooral gezinnen nog naar een Tucson of Sportage lokken. Maar vanaf nu kunnen ze ook daarvoor weer bij Nissan terecht voor de QQ +2, die wél een riante bagageruimte te bieden heeft.

 

 

Auteur en fotografie: Gregory Weller

 

Deze test is mede mogelijk gemaakt door:

Nissan Nederland
http://www.nissan.nl
Amsterdam

 

Motor en techniek:

1461 cm3 - 4 in lijn
81 kW (110 pk) bij 4000 tpm
240 Nm bij 1750 tpm
Diesel
Voorwielen
6 v, handgeschakeld

 

Maten en gewichten:

1382 kg
410-1513 l

 

Prestaties:

174 km/u
12,2 s

 

Verbruik:

6,2 l/100km
5,0 l/100km
5,4 l/100km
145 g/km

 

Prijzen:

€ 28.400
€ 30.000

 

 

Energielabel