Ferrari 550 Maranello

22 november 2010

Autotest Ferrari 550 Maranello

Meesterwerk

Topadvocaten. Een groep mensen die haarscherp formulerend het recht in Nederland dient, maar toch altijd een beetje fout gevonden wordt. Een gilde met absurde uurtarieven en bekende criminelen als klant. Graag gezien in de rechtszaal, graag gezien op de rode loper. Het is een beeld waar meester Bram Moszkowicz graag aan voldoet. Hij verdedigt ’s lands bekendste politicus, mag de achttien jaar jongere Eva Jinek zijn vriendin noemen en verschijnt regelmatig perfect gekapt op TV.

Moszkowicz laat graag blijken van mooie dingen te houden. Van mooie auto’s. Daarom liet zijn later vermoordde cliënt Willem Endstra hem jarenlang gratis in een blauwe Ferrari rond rijden. Het zou de Ferrari op deze pagina zijn.

Ferrari 550 Maranello

 

De blauwe Ferrari

Het is niet zomaar een blauwe Ferrari. Het is de in 1996 geïntroduceerd Ferrari 550 Maranello. De auto was van een type wat sinds de Daytona – op de markt gebracht in 1968 – niet meer gebouwd was: een luxe tweezits coupé met de V12 voorin gemonteerd. Niet puur gebouwd om racetechnologie naar de openbare weg te brengen, maar als Gran Turismo. Bij z'n lancering positioneerde het Italiaanse merk het als haar absolute topauto. Gepast vervoer voor een topadvocaat.

Ferrari 550 Maranello

De naam van de auto is een referentie naar de 5,5 liter motor en de standplaats van het Italiaanse merk. Door zo'n grote motor met zo veel cilinders is de auto ontaard snel. 485pk en 568Nm zijn bijzondere getallen, vanuit stilstand in 4,4 seconden naar 100 kilometer per uur en een topsnelheid van 320 is indrukwekkende statistiek. Toch zijn het niet deze getallen waar je aan denkt als je de auto ontmoet.

Het mag dan inmiddels een veertien jaar oude auto zijn, de Ferrari heeft niets aan uiterlijk vertoon ingeboet. Bijzonder, want de tegelijk leverbare F355 ziet er inmiddels wel gedateerd uit. De 550 is nog steeds een indrukwekkende, elegante auto. Z'n lange motorkap en sierlijke lijnen geven meer klasse dan agressiviteit, de klassieke coupévorm zorgt voor evenwichtigheid en eenvoud. De luchtopening op de motorkap doet lichtjes afbreuk aan deze indruk, desalniettemin is deze Italiaan nog steeds een smaakvolle verschijning. Zo smaakvol dat je vergeet wat de vorige eigenaar is overkomen, het past gewoon niet bij een auto als deze.

Ferrari 550 Maranello

 

De V12

Dat de 550 Maranello – door Ferrari beschouwd als absolute top in zijn tijd – een V12 heeft is geen toeval. Het kon niet anders. Ferrari en de V12 motor zijn altijd op een bijzondere manier met elkaar verbonden geweest. De eerste Ferrari, de 125 S, had al een twaalfcilinder. De 125 S was niet alleen de start van een automerk wat legendarisch is geworden, de twaalfcilinder heeft binnen het Ferrari-gamma altijd een bijzondere plek gehouden. Wellicht de mooiste – en in ieder geval de meest waardevolle – Ferrari aller tijden is ook uitgerust met zo'n meesterlijke motor: de 250 GTO. De top V12's worden al sinds 1949 in de top van Ferrari's luxueuze sportcoupés gelegd.

Ferrari 550 Maranello

Zo'n uitgebreide traditie met dit motorontwerp heeft geen enkel ander merk. Dat geen merk zich er zo uitgebreid aan heeft gewaagd heeft een reden. De V12 is door z'n ontwerp weliswaar buitengewoon gebalanceerd, wat ofwel een ongekend geraffineerde loop of een ongekende reactiesnelheid mogelijk maakt, het is ook buitengewoon prijzige motor om te bouwen. Er zijn gewoon veel onderdelen nodig. Veel merken hebben zich er niet aan gewaagd, anderen slechts kortstondig. De V12 is daardoor altijd een exclusieve verschijning gebleven, ondanks de vele Ferrari's met zo'n motor.

Ferrari 550 Maranello

 

Exclusief

Als je het voorrecht beschikt de deur te mogen openen, weet je meteen dat Ferrari z’n uiterste best heeft gedaan om deze exclusiviteit ook in het interieur tot bloei te brengen. De auto is niet puur op sportiviteit gericht, maar ook op andere vormen van automobiel genot. Dit merk je aan de manier waarop je instapt. Met de links van de bestuurdersstoel geplaatste handrem is het niet makkelijk, maar ook geen acrobatenact zoals in sommige andere volbloedjes. Zelfs met een forse stapel aantekeningen voor een pleidooi moet het waardig instappen zijn.

Ferrari 550 Maranello

Het interieur ziet er geweldig uit. Ondanks de flinke lengte van de auto is er plek voor slechts twee personen. Dat is geen probleem als je slechts een journaallezeres als vriendin hebt, maar met de ex-vrouw en twee kinderen wordt het lastiger. Afgezien van de achterbank ontbreekt het je nauwelijks ergens aan. Alleen de radio, ogenschijnlijk slechts voor deze auto geschikt gemaakt door er een Ferrari-sticker op te plakken, ziet er inmiddels gedateerd en basic uit. Ook de knoppen van de ventilatie stralen weinig uit. En de krasjes op een aantal plekken detoneren ook wat met de rest. Het zijn details. Het prachtige, lichtbruine leer straalt luxe uit. De zwarte binnenzijde van de stoelen contrasteert er fraai mee, de bijpassende mapjes achter de voorstoelen zijn een karakter verhogende aanvulling. Bovendien: als het past bij iemand die zijn eigen boordje voor overhemden heeft ontworpen, past het iedereen die graag wat uitstraalt.

Ferrari 550 Maranello

De stoelen zijn stevig, maar toch comfortabel. Dit komt door de bijzonder goede vorm van de stoelen, de rugleuning biedt een prettige ondersteuning bij de heupen en schouders. Het stuurtje en de verrassend eenvoudige pook, met zichtbare schakelwegen, zitten heerlijk onder handbereik. Achter het stuur met het befaamde logo zitten gebroederlijk naast elkaar de snelheidsmeter en de toerenteller. Die laatste heeft – in tegenstelling tot Ferrari’s die nog nadrukkelijker gericht zijn op sportiviteit – geen centrale plaats.

Ferrari 550 Maranello

 

Eén en al soepelheid

Erg veel hoeft de toerenteller ook niet te doen, want de meesterlijke motor kan het met weinig toeren af. Door de enorme soepelheid en grote trekkracht van de motor kan er snel geschakeld worden, waardoor bij legale snelheden je niet snel flinke toerentallen krijgt. Binnen de bebouwde kom zul je zelden de V12 meer dan 2.000 tpm laten draaien, terwijl je dan nog een toerenbereik van 5.500 tpm over hebt. Zelfs bij zulke lage toerentallen is de motor nog steeds één en al soepelheid.

De snelheidsmeter doet dan nog minder. Veertig en zestig kilometer per uur zijn waarden in de verre linkerhoek van de teller, die tot 340 gaat. Ondanks dit potentieel is de auto toch makkelijk te bedienen. De goed doseerbare, lichte koppeling stelt je in staat om makkelijk weg te rijden. De besturing blijkt verrassend makkelijk en licht. De stuurbekrachtiging doet z’n werk met verve, ondanks de lange motorkap en brede wielen is het makkelijk manoeuvreren. Door de brede banden blijft de auto wat gevoelig voor spoorvorming, maar hij stuurt verder beslist niet lastig. Bij het schakelen moet je even kracht zetten om lekker van verzet te wisselen, maar dan klikt de pook ook feilloos in elke versnelling.

Ferrari 550 Maranello

Door de weersomstandigheden moet het helaas blijven bij rustig ritje, slecht onderbroken door een paar stevige sprintjes, en dient de auto op andere manieren voor vermaak te zorgen. Het is daarbij opvallend dat ook zonder snelheid er genoeg over blijft om van te genieten. Het feest wordt niet verstoord door een gebrek aan comfort. De vering en demping zijn geriefelijk genoeg om zonder schrik over een spoorwegovergang te rijden. Het gaat allemaal zo gemakkelijk, dat je de fout kunt maken om te denken dat dit geen steigerend raspaard is maar een mak rijschoolpaard. Maar dan zit je er compleet naast.

Op nat asfalt resulteert net iets te vroeg gas geven meteen in knipperende lampjes, een beetje overmoed meteen in een probleem. Tijdens de proefrit kunnen de grenzen helaas niet opgezocht worden. Bij een wat hogere snelheid, als de banden wel grip hebben, gaat de 1690 kilogram wegende Italiaan er heel erg snel vandoor. Ondanks de hoge startsnelheid schiet de toerenteller met enorme snelheid naar rechts. Bij rustig rijden produceert laat de auto niet al te nadrukkelijk van zich horen, maar bij sportief rijden produceert de V12 een vol en hard geluid. De klank van de motor wordt snel hoger zodra die de 7.500 tpm nadert. Een klein sprintje is genoeg om een verkeersovertreding te begaan waarvoor je bijstand van de vorige eigenaar wil.

Ferrari 550 Maranello

 

Misdaadromantiek

Toch is snelheid slechts een aanvulling op de overvloed van deze Ferrari. De twaalfcilinder biedt niet alleen snelheid, maar ook een soepelheid die gepast is bij een auto als deze. Het interieur is nog steeds een attractie, het exterieur is misschien nog wel smaakvoller geworden.

Terwijl de uitstraling onveranderd goed is, is de bereikbaarheid verbeterd. In 1996 was je voor 566.884 gulden eigenaar van zo'n fraaie wagen, in 2010 kun je deze droom verwezenlijken voor veel minder geld. Voor 47.950 euro is Autobedrijf van Schaik bereid de sleutels over te dragen.

Ferrari 550 Maranello

Dat is geweldig nieuws. De meeste van ons zijn geen topadvocaat. En werken met klanten die elkaar vermoord lijken te hebben, dat is ook geen geweldige omgeving. Voor wie de negatieve kanten niet ziet zitten, maar zich toch eens als Bram in zijn oude liefde wil voelen, is dit een unieke kans. Als ik moest kiezen tussen onafgebroken strafpleiten of een blauwe Ferrari als deze kopen, dan wist ik wel wat de meest aangename misdaadromantiek is. Ik zou gaan voor het meesterwerk.


Auteur: Jelmer Staal

Fotografie: Elco van der Meer

 

 

 

Deze test is mede mogelijk gemaakt door:

Autobedrijf van Schaik
http://www.autovanschaik.nl
Leeuwarden

 

Motor en techniek:

5474 cm3 - V12
357 kW (486 pk) bij 7000 tpm
568 Nm bij 5000 tpm
Benzine
Achterwielen
6 v, handgeschakeld

 

Maten en gewichten:

1690 kg
185 l

 

Prestaties:

320 km/u
4,4 s

 

Verbruik:

35,6 l / 100 km
15,5 l / 100 km
22,9 l / 100 km
547 g/km

 

 

Prijzen:

€ 257.241
€ 47.950 (occasionprijs)