Mercedes-Benz SLS AMG

20 augustus 2010

 

Slapeloze nachten

Kun je een keer uitslapen en dan ben je om zeven uur al klaarwakker. Wie kent dat niet? Ook mij is dit recentelijk overkomen. Niet omdat ik al zo lang geslapen had, maar omdat deze dag volgens mijn biologische klok niet vroeg genoeg kon beginnen: Vandaag mag ik vijf uur lang rijden met de SLS AMG. Een groot voorrecht, want de exclusieve sportwagen van Mercedes-Benz heeft een volle agenda. Ik zou nog een paar uurtjes geduld moeten hebben, want na een weekendje op het TT Circuit in Assen moesten eerst de remmen en banden vervangen worden. Wanneer ik klokslag tien uur bij de Mercedes-importeur aankom, wordt ‘ie nog even gepoetst. Dan mag ik eindelijk plaatsnemen en is de droom die mij slapeloze nachten bezorgt ineens werkelijkheid. Door middel van de startknop ontwaakt het gevleugelde monster uit zijn korte slaap en een diepe grom galmt door de kelders van de importeur...

Mercedes SLS AMG

 

Historisch verantwoord

Onder de vleugels van Mercedes’ huistuner AMG is de SLS ontwikkeld als de hedendaagse interpretatie van een supersportwagen, geïnspireerd door stijlkenmerken uit het verleden. Na het stranden van het huwelijk tussen Mercedes-Benz en McLaren is er niet gekozen voor een directe opvolger van de SLR McLaren, maar voor een spirituele opvolger van de 300 SL ‘Gullwing’. De rechtopstaande grille, de lange motorkap, de rechtopstaande vooruit, de inzittenden dichter bij de achter- dan de voorwielen en dan nog die bolle achterkant. Typische kenmerken van de 300 SL, die de moderne Mercedes een klassieke vorm geven. Toch is de SLS AMG niet helemaal perfect. Hoewel de verwijzingen naar de ‘Gullwing’ treffend zijn, mist de SLS misschien wel het imponerende van de SLR McLaren en het tijdloze van de 300 SL. Vooral de gladde en ingetogen achterzijde doet mijn hart niet sneller kloppen. Misschien ligt het ook wel aan de kleur. Zilvergrijs is nou niet de meest spannende tint. Eén van de twee matte lakken maakt de SLS een stuk aantrekkelijker. Wie echt lef heeft bestelt een felrood exemplaar. De lange neus, waar de grootste leugenaar nog een puntje aan kan zuigen, maakt echter een hoop goed. Er is geen twijfel mogelijk dat onder die motorkap iets van serieus formaat schuilgaat. Dan is er nog de lage koets, waarbij zelfs Roel van Velzen zich een hele vent zal voelen.

Mercedes SLS AMG

De grootste attractie zijn natuurlijk de vleugeldeuren. Als die geopend worden, dan wordt de link met de ‘Gullwing’ pas echt zichtbaar. Dit is wat de SLS - qua uiterlijk - zo bijzonder maakt. De Gumpert Apollo en de aankomende Pagani C9 mogen dan over dezelfde type deuren beschikken, die van de SLS AMG zijn tenminste nog historisch verantwoord. De kans dat je vaker een SLS AMG zal zien dan een SLR lijkt tevens een stuk groter. Was je voor de SLR McLaren nog minimaal zes ton kwijt, de SLS AMG is ruim de helft goedkoper. Hierdoor concurreert de topper uit het Mercedes-gamma niet langer meer met auto’s als de Ferrari Enzo en de Lamborghini Murciélago, maar met de meer 'bereikbare' Ferrari 458 Italia en de Lamborghini Gallardo. In mijn ogen een betere strategie, dan proberen op te boksen tegen exclusieve hypercars uit Italië.

Mercedes SLS AMG

 

Klassieke allure

De typische vleugeldeuren van de 300 SL waren niet alleen een esthetisch kenmerk, maar tevens bittere noodzaak. Om de benodigde stijfheid van de koets te garanderen, moesten de dorpels hoger zijn dan gebruikelijk. Het toepassen van conventionele portieren was daardoor niet mogelijk. De dorpels van de SLS AMG zijn niet hoger dan normaal en zijn niet veel breder dan bij andere sportauto’s, toch blijken de gullwings nuttig te zijn. Je hoofd zal namelijk niet tegen het dak stoten en je hebt meer dan voldoende ruimte om in te stappen. Bij het uitstappen moet je er echter rekening mee houden dat er nog een portier boven je hoofd hangt. Het sluiten van de vleugeldeur gaat opvallend licht, als je er tenminste bij kunt. Rekken en strekken is een vereiste, of je moet langer dan twee meter zijn. Met gesloten deuren merk je hoe laag de SLS AMG in werkelijkheid is. Het voelt allemaal erg compact aan en de hoofdruimte is maar net voldoende. Dat, in combinatie met de zwarte hemel, creëert het ultieme sportwagengevoel.

Mercedes SLS AMG

Het dashboard laat zien dat modern uitstekend samengaat met klassiek. High tech materialen als matzilver en carbon maakt het binnenste helemaal van nu, terwijl de opzet van het dashboard de allure heeft van een auto van decennia geleden. Het heeft zelfs wat weg van een rechttoe rechtaan gevormd musclecar-interieur. De ouderwetse ventilatieroosters stralen de sfeer van vroeger uit. Het doet mij deugd dat dit exemplaar geen saai zwart interieur heeft, maar juist lekker overheersend rood is. Vrijwel het gehele interieur is volledig met het rode leder bekleed en uiteraard des Mercedes afgewerkt. In één woord: prachtig.

Mercedes SLS AMG

Opvallend is dat het zicht rondom absoluut niet tegenvalt. De lange neus blijkt niet eens zo lastig in te schatten - anders heb je nog altijd parkeersensoren aan voor- en achterzijde - en de redelijk dunne A-stijlen ontnemen weinig zicht. Enkel wanneer je naar achteren rijdt kun je beter even goed kijken of je niet iets of iemand over het hoofd ziet. De kofferruimte is met 176 liter uiteraard niet erg groot, maar in sportwagenland kun je de SLS best praktisch noemen. Het interieur biedt hier en daar nog wat extra opbergmogelijkheden. Om toch iets te zeuren te hebben: De knoppen van de klimaatregeling zien er niet slecht uit, maar ze lijken rechtstreeks uit de C-Klasse te komen - toch een beetje jammer. Verder niets dan lof over het smaakvolle interieur.

Mercedes SLS AMG

 

Euforisch

De eerste kilometers zijn een verschrikking. Dat komt zeker niet door het gebrek aan comfort, want de SLS AMG is nog behoorlijk soepel. De beproeving zit hem in het feit dat de Mercedes zo’n geweldig geluid produceert, dat je daar niet op wil wachten. Een lichte beroering van het gaspedaal zorgt vrijwel direct voor een oorstrelend gebulder, dat zijn hoogtepunt nog niet mag bereiken. Eerst de motor op temperatuur rijden, daarvoor is enige tijd voor bezinning. Wat een wereld van verschil is dit toch met de oude ‘Gullwing’, die uit een 3-liter motor 215 pk wist te peuteren en zich in 1954 de snelste productieauto ter wereld mocht noemen. Het hart van de SLS is de volop toegepaste 6.2-liter AMG-V8, die vlak voor de bestuurder is geplaatst. AMG heeft dit blok voor de SLS anders opgebouwd, onder andere door het toepassen van een nieuw in- en uitlaatsysteem en aanpassingen aan de kleptiming en de nokkenas. Het resultaat: 571 paardenkrachten op de achterwielen.

Mercedes SLS AMG

Als het gaspedaal dan eindelijk in het vloerkleed gedrukt mag worden, gebeurt hetgeen waar ik zo ongeduldig naar snakte. De V8 reageert vrijwel onmiddellijk op het indrukken van het gaspedaal en de atmosferische achtcilinder zet een geweldige acceleratie in gang. Bij het passeren van de 4.000 tpm voelt zijn sprintvermogen het heftigst aan en als net onder de 5.000 tpm het koppel met 650 Nm zijn maximum bereikt heeft, dan raast de SLS nog even door tot het rode gebied dat bij 7.250 tpm wordt aangetikt. Met een noodgang buldert de SLS richting snelheden waar oom agent niet om kan lachen. In 3,8 seconden is de 100 km/u bereikt, om nog binnen de 12 seconden de 200 aan te tikken. Bij 230 km/u hou ik het voor gezien en gaat ‘ie vol op de remmen. De achterspoiler kantelt ver omhoog om voor extra luchtweerstand te zorgen en even voelt het alsof je gewichtsloos bent. De eerste indruk maakt mij euforisch.

Mercedes SLS AMG

Dit kunstje blijft iedere keer een geweldige ervaring, wat grotendeels op het conto van het geluid dat de SLS produceert kan worden geschreven. De achtcilinder klinkt uiteraard fantastisch, maar de uitlaten zorgen misschien wel voor het grootste spektakel. De Mercedes maakt zoveel lawaai, dat een Porsche 911 Turbo en een Lamborghini Gallardo als achtergrondzangers dienen in het verpletterende optreden van de SLS AMG. Als je de SLS niet opmerkt vanwege zijn anonieme kleur - wat regelmatig voorkwam - dan schud je mensen drie straten verderop wel wakker als je even het gaspedaal vloert. Wanneer je dan weer even van het gas af gaat of terugschakelt dan ploffen en knetteren de uitlaten er lustig op los, net als bij bijvoorbeeld de Alfa Romeo 8C Competizione. Opmerkelijk, maar waar: Als ik mijn vriendin thuis ophaal, denkt ze zelfs dat het begint te onweren. De SLS buldert het uit.

Mercedes SLS AMG

 

AMG geeft je vleugels

Dat de SLS een krachtpatser is met een enorm luide stem is nu wel duidelijk, maar hij heeft ook een brave kant. Als je het gaspedaal niet al te diep indrukt, dan merk je dat de Mercedes ook uitermate geschikt is om rustig mee te toeren. De mate van comfort die de SLS biedt is van voldoende hoog niveau, dat je het nog het best kunt omschrijven als ‘typisch Mercedes-Benz’. Het zijn slechts de grote wielen (19 inch voor en 20 inch achter) die in combinatie met het bijbehorende platte rubber de staat van het wegdek goed doorgeven. De tamelijk lichte besturing maakt de SLS vrijwel net zo makkelijk te besturen als een C-Klasse, zonder dat ‘ie indirect aanvoelt. Het rijplezier wordt mede beïnvloed door de elektronica aan boord. In de middenconsole vindt je een draaiknop met verschillende standen om de afstelling van de automaat en het ESP te bepalen. Om veilig en soeverein te cruisen zet je ‘m op ‘Comfort’ en de automaat schakelt vlot door de zeven versnellingen heen en alle engeltjes staan paraat. Geef je onverhoopt toch te veel gas, dan zal het ESP direct ingrijpen. Maar aangezien de testrit na vijf uur tot een einde komt, laat ik de comfortstand voor wat 'ie is en gaat de SLS in de sportmodus.

Mercedes SLS AMG

De SLS blijft dan langer in een lagere versnelling hangen, zodat je de V8 altijd op het juiste toerental vuurklaar hebt. Indien gewenst kun je ook het ESP in de sportstand of zelfs geheel uitzetten. Je veiligheidskabel ben je dan kwijt, maar een vangnet is nog aanwezig. De manuele stand laat ik echter niet zomaar links liggen. Net als Schumacher bedien je de automaat met dubbele koppeling met flippers achter het stuur. Hoewel de automaat razendsnel reageert, geldt dat niet zozeer voor de metalen paddles. In het algemeen merk je daar niet zo heel veel van, totdat je de toerenteller naar de begrenzer laat schieten. Als je vlak voor het rood de rechterflipper indrukt dan schiet ‘ie alsnog eerst de begrenzer in. De reactietijd is op dat moment net te lang. Een klein minpunt bij een auto vol pluspunten.

Dat de SLS niet gebouwd is om enkel hard vooruit te gaan, blijkt uit het feit dat AMG het motorblok zo ver mogelijk achter de vooras heeft geplaatst en de versnellingsbak aan de achteras. De SLS heeft een gewichtsverdeling van 47/53 en een laag zwaartepunt, wat hem uiterst wendbaar maakt. Hij is heerlijk te plaatsen en kent geen onderstuur. Het is opvallend hoe scherp de SLS instuurt en hoe weinig last je van de bijna twee meter lange neus hebt. Het volledig uit aluminium vervaardigde chassis en carrosserie zijn dan ook om het gewicht te drukken, zodat ‘ie niet al te zwaarlijvig aanvoelt. Met 1.595 kg is het niet de lichtste sportauto, maar dat merk je tijdens een stevig potje sturen bijna niet. Met een korte en lichte beweging draaien de voorste wielen direct mee en met een enorme vaart raast hij door een bocht. Met 571 pk op de achterwielen heb je natuurlijk altijd de dreiging tot het hevig afstraffen als je te hard een bocht induikt, maar aangezien een circuit in mijn achtertuin ontbreekt en deze SLS een slordige 267.685 euro moet kosten, beheers ik mij in de bochten. Toch is het geen kunst om even de achterzijde dwars te laten gaan. De uiterst prettige stoelen - waarvan je de wangen kunt instellen - zorgen ervoor dat je niet alleen fris uit de auto stapt, maar tegelijk stevig wordt omklemd als in een honkbalhandschoen. Voor de grand finale gaat het gaspedaal nog eenmaal richting de bodem en buldert de SLS AMG richting de horizon. Dit is met recht een Mercedes met vleugels!

Mercedes SLS AMG

 

Slaap lekker

Om half vier is het helaas weer tijd om de SLS AMG bij zijn baasje in te leveren. Met groot genoegen heb ik even aan deze sportauto kunnen proeven. Het is geen rasechte hypercar zoals de SLR McLaren dat wel was, maar wel een erg toegankelijke sportauto. De SLS rijdt als een Mercedes, maar is 100% AMG als je er om vraagt. De manier waarop de SLS stuurt, voortbeweegt en klinkt toont de racekwaliteiten van Mercedes’ huistuner en het Gran Tursimo-gevoel past helemaal bij het sterlogo in de grille. Als je portemonnee net zo dik is als een reiskoffer, dan heb je aan de SLS AMG een uiterst prettige GT. Het is lang niet de enige sportwagen die te koop is voor dit geld, maar wel één die door het AMG-team en de klassieke looks zijn gelijke niet kent. Probeer maar één moderne sportauto te noemen die ook maar iets weg heeft van de SLS AMG. Tezamen met de vleugeldeuren maakt dat de SLS zo uniek, zoals de 300 SL dat decennia geleden was. Nu is het tijd om na te genieten en te dromen over het ooit bezitten van zo'n unieke sportwagen. Welterusten…

Mercedes SLS AMG

 

Auteur: Anton van der Wulp

Fotografie: Luuk van Kaathoven

Met dank aan: Slot Zeist

 

 

Deze test is mede mogelijk gemaakt door:

Mercedes-Benz Nederland
http://www.mercedes-benz.nl
Utrecht

 

Motor en techniek:

6208 cm - V8
420 kW (571 pk) bij 6800tpm
650 Nm bij 4750tpm
Benzine
Achterwielen
7 v, sequentiële automaat

 

Maten en gewichten:

1595 kg
176 l

 

Prestaties:

317 km/u
3,8 s

 

Verbruik:

19,9 l/100km
9,3 l/100km
13,2 l/100km
308 g/km

 

 

Prijzen:

€ 242.976
€ 267.685

 

Energielabel